Czym jest homeopatia?

---

Homeopatia to alternatywny do medycyny klasycznej sposób przywracania zdrowia w szeroko pojętym rozumieniu tego słowa. Preparat homeopatyczny dynamicznie pobudza nasz organizm prowadząc do powrotu równowagi naturalnej siły życiowej człowieka. Homeopatia jest metodą , która zajmuje się całym człowiekiem, bierze pod uwagę wszystkie jego dolegliwości i choroby oraz stan emocjonalny. Preparat homeopatyczny pobudza naturalne siły życiowe danego organizmu, powodując - w zależności od rodzaju i zaawansowania dolegliwości pacjenta – powrót do dynamicznej równowagi.

Ta metoda leczenia została zapoczątkowana i rozwinięta na przełomie XVIII i XIX wieku przez niemieckiego lekarza i farmaceutę Samuela Hahnemanna i od tego czasu praktykowana jest przez lekarzy na całym świecie.

Dla homeopaty najważniejszy jest człowiek jako całość, a nie tylko jego schorzenia. Dlatego homeopata szuka jednego preparatu, który najbardziej odpowiada danemu pacjentowi, biorąc pod uwagę jego osobowość, sposób żywienia, przeżycia emocjonalne i oczywiście dolegliwości. Spośród kilku osób którzy zgłoszą się do homeopaty np. z katarem siennym prawdopodobnie każdy otrzyma inny lek, gdyż u każdej z osób pojawią się dodatkowe inne objawy, np. jeden będzie miał pogorszenie dolegliwości w pomieszczeniu, napady intensywnego kichania z samego rana i drażniącą wydzielinę z nosa, kolejny będzie miał pogorszenie na otwarym powietrzu, niedrażniącą wydzielinę z nosa, pogorszenie póżnym wieczorem, każdy z pacjentów może mieć inny charakter narastania dolegliwości i jej ustępowania , itd...

Najważniejszą, fundamentalną zasadą homeopatii jest dobór preparatu zgodnie z zasadą podobieństwa: similia similibus curentur (podobne leczy podobne).

Pacjent zgłaszający się do homeopaty powinien być przygotowany na szczegółowy i stosunkowo długi wywiad homeopatyczny około 1,5- 3 godziny. Bardzo ważne są objawy i dolegliwości, ale szczególnie ważne są indywidualne reakcje i odczucia związane z chorobą. Istotne są również osobowość i usposobienie pacjenta, cechy i upodobania, które np. w allopatycznym wywiadzie lekarskim często nie są brane pod uwagę. Istotne są również pewne tendencje do określonych dolegliwości w rodzinie pacjenta. Często wywiadem sięgamy aż do pokolenia wcześniejszego np. bierzemy pod uwagę to że w rodzinie był obecny problem alkoholowy, lub zdarzyla się jakaś inna silna trauma np. jak samobójstwo.

Homeopatia uwzględnia fakt że trauma np. w czasie dzieci ństwa, okresu nastoletniego, a czasem nawet płodowego niejako „ zatrzymała” osobę i jej percepcja rzeczywistości jest kompatybilna nie do rzeczywistości jaką jest tu i teraz, ale do tego co było. Traumą nie zawsze musi być jakieś bardzo silne wydarzenie np. jak śmierć, rozwód rodziców. Traumą może być nawet kilku dniowe oddzielenie noworodka od matki w kluczowym momencie tworzenia się więzi po porodzie lub np. włamanie do mieszkania gdy matka była w ciąży i nagły przestrach wywołany wtedy u matki, może być tak silny, że ten lęk „że nagle się coś wydarzy” pozostaje w człowieku, którego układ nerwowy kształtował się wtedy w brzuszku u mamy, aż do dorosłości. Homeopatia poprzez dobranie odpowiedniej substancji w myśl zasady podobne leczy podobne ( tj. preparat który u zdrowej osoby w czasie próby lekowej wywoła, trzymając się tego powyższego przykładu wiele obaw np. lęk że coś się wydarzy, kompulsywne sprawdzanie czy na pewno wszystko jest w porządku) u osoby chorej zneutralizuje te objawy, przywracając tą osobę do świadomego i adekwatnego reagowania na rzeczywistość. I to jest główna rola homeopatii: przywracanie organizmu do homeostazy.

Informujemy że gabinet jest gabinetem homeopatycznym, a nie lekarskim, mimo że z zawodu jesteśmy lekarzami. Udzielane tu porady mają swoje źródło w medycynie tradycyjnej i alternatywnej, uznanej przez WHO Światową Organizację Zdrowia, nie zastępują zwykłej porady lekarskiej/ psychologicznej.

Homeopatia jest przede wszystkim jest naszą rodzinną pasją. Nie boimy się też jej nazwać naszym rodzinnym sposobem życia – gdyż homeopatia to nie tylko system terapeutyczny, ale dla nas również pewien określony, nieoceniający sposób patrzenia na człowieka, na otaczający świat i nasz własny, osobisty system wartości.